وصف یار
وقــت ســرزلف تــو تــک دست نسیم سحره
دل ســودازده مــــوازتـوکـــی بـی خبره
چـش تـو مسـت و غزال دماغ تو چو خـنجره
بــگـم ات بـرده دلـم اگـر دلـت پـش دگره
مروری خرس چشوت که افتد ستودلی گوپوت
مـو مگت بلکه تک آیینه و صحن مرمره
لــب و دنــون تـو چــون پـسـتـه خندون و نبات
سخنوت خش و شری چراک لبت پرشکره
چــش و رخـسارتــو چون ماه ده وچـهارامـونه
گــردت هـم چـون بــلور چهرت هم منوره
قـــد رعــنـای جـمـالـت کــه اســر و نــاز اخـه
ره چـدت کـئگ امونه عطر تنت چو عنبره
هــــر چه خوبـیـت مو بگم بـلکه دگم کم امگوته
گل رکنی یارتو هر چه که ازوصف اودره
((حمید رکنی-شارجه))