نظام نامه اخلاقی شبکه دوستداران کودک
همگام با شهر دوستدار کودک اوز
/انچه در پی می اید مطالبی است از نظامنامه اخلاقی شبکه دوستداران کودک که میتواند
کمکی موثر برای شناخت بیشتر ما در حوزه انسانی واحساس مسئولیت در برابر کودکان باشد
در این راستا هر روز مطالبی بصورت مستمر از
این نظامنامه که قبلا گرداوری ومنتشر شده است در سایت می اورم تا بینندگان
وعلاقمندان دوستدار کودک با ان اشنا شوند
نظام نامه اخلاقی شبکه دوستداران کودک
فراهم کردن بهترین امکانات با بالاترین کیفیت شایسته کودکان و مردم هر سرزمین است.
شما را به عضویت اخلاقی در این شبکه دعوت می
کنیم.
عضوی از یک جامعه ملی و بین المللی که نسبت به شرایط زندگی کودکان، مادران و
خانواده ها حساس هستم. معتقدم که کودکان به دلیل استعدادهای بی نظیر خود شایسته
بهترین امکانات و فرصت های رفاهی و آموزشی هستند.
در
سراسر ایران و گستره ی گیتی پراکنده ام. هر جا که کودکی باشد و نبض زندگی در آن
بتپد، برای بهتر شدن زندگی کودکان حاضرم و از آن جا که کودکان نیازهای مختلفی
دارند، هر آن چه را که در توان و تخصص من است, برای رفع نیازهای کودکان به کار می
گیرم.
از هر جا که باشد، آغاز می کنم و برای کمک
به کودکان منتظر دستور، سفارش و یا بخش نامه نیستم.
معتقدم که کودکان باید در فضای صلح و آرامش رشد کنند. بدین ترتیب:
می
دانم که یکی از راه های داشتن کودکان سالم، توجه به دوران جنینی و نوزادی است. بدین
ترتیب:
می
دانم که کودکان نیازهای متنوعی دارند و باید به همه نیازهای کودکان هم زمان توجه
کرد. بدین ترتیب:
می دانم که آموزش هماهنگ و
مناسب فرصت های ارزشمندی را برای کودکان فراهم می آورد. بدین ترتیب:
·
ضروررت توجه، آموزش و
مراقبت از دوران خردسالی را در جامعه مطرح می کنم،
·
از توسعه کمی و کیفی
مهدهای کودک رایگان و نیمه رایگان در مناطق محروم، حاشیه شهرها و روستاها حمایت
می کنم،
·
برنامه های حمایتی از
کودکان با نیازهای ویژه را ترویج ی کنم،
·
در جهت آموزش غیرمتمرکز و
دوستدار کودک می کوشم،
·
الگوهای آزاد و مشارکتی
را در آموزش کودکان ترویج می کنم،
·
به فراگیر شدن آموزش برای
همه کودکان بدون هیچ تبعیضی یاری می رسانم،
·
به برابری های آموزشی
اعتقاد دارم و در جهت توسعه آن می کوشم،
·
به آموزش به عنوان یک حق
برای همه کودکان می پردازم،
·
به تغییر نظام آموزشی از
یک نظام ایستا و بسته به یک نظام پویا، مشارکتی و آزاد کمک می کنم.
می
دانم که کودکان در خلأ رشد نمی کنند.
کودکان را در کنار مادران، پدران و سایر افراد خانواده می بینیم و به نیازهای آنان
نیز توجه دارم. بدین ترتیب:
می دانم که حمایت از کودکان یک وظیفه شهروندی در یک جامعه مدنی است. پس با آگاهی به
این وظیفه:
علاوه بر اینکه نسبت به زندگی کودکان احساس مسؤولیت می کنم، نسبت به زندگی فردی خود
نیز متعهد و مسؤولم. می کوشم که با پربار کردن زندگی خود فرد مؤثری برای جامعه
جهانی باشم. بدین ترتیب:
از
زندگی خود نهایت استفاده را می برم،
سرشار از امید به بهتر شدن وضعیت زندگی هستم،
شور و شوق زندگی را در خود تقویت می کنم،
به
توانمند شدن خود در کار برای همه کودکان می پردازم،
در
جهت ارتقای دانش و آگاهی خود فعالانه اقدام می کنم،
سفر می کنم، تنوع زیستی را درک می کنم و به تفاوت ها احترام می گذارم،
به
الگوهای غذاهای سالم روی می آورم و هر آن چه بدن و روانم را تخریب می کند کنار می
گذارم.
من
دوستدار کودکان هستم
-
همه گروه های کودکان را در نظر بگیرد،
-
فارغ از هرگونه تبعیض باشد،
-
محیط زیست را به خطر نیندازد،
-
قوانین فرهنگ صلح را رعایت کند،
-
فراگیر باشد و به برابری آموزشی یاری برساند.