.زلزله خبر نمي کند

زلزله همچون بسياري از پديده هاي طبيعي تا کنون موجب مرگ ميليونها نفر و بي خانماني ميليارد ها انسان در طول تاريخ حيات بشري بوده ‌‌ 
اگر باد و طوفان و سيل و آتش سوزي جنگل ها مي توانيم يکسري علايم هشدار دهنده حداقل به مدت زمان کوتاهي قبل از وقوع آن دريافت کنيم متاسفانه هنوز با توجه به پيشرفت علم و دانش دلايل قطعي براي زمان دقيق وقوع زلزله نداريم علم توانسته علل زلزله را معلوم سازد و مناطق زلزله خيز جهان را چه در خشکي و چه در سطح دريا هها بر اساس داده ها و شناخت مسايل جوي و زمين شناسي مشخص کند.پس با اين وجود ما با يک خطر حادثه غير قابل پيش بيني روبرو هستم که زمان دقيق آن را نمي دانيم تا بتوانيم خود را از خطر ان برهانيم. ايران بعنوان کشوري زلزله خيز روي کمربند بزرگ زلزله خيز جهان موسوم به آلپا قرار دارد و هر از گاهي زمين لرزه هاي بزرگي
به زمين لرزه در شهر باستاني ري در ۲۰۰ سال پيش بپردازيم زلزله رخ داده در همين نيم قرن پيش تاکنون نمونه هاي بسيار بزرگي از ميزان تلفات و دفعات زلزله در کشور مان است از آ نجا که استان فارس و بخصوص منطقه لارستان نيز در مسير لرزه خيزي قرار دارد اهميت بررسي زلزله و چگونگي کم کردن آثار مخرب آن اولويت دو چندان براي مردم اين منطقه پيدا مي کند. از قيرو کارزين و خنج و اوز گرفته تا لار و ديگر شهر و روستا هاي منطقه با اين پديده شوم ويرانگر آشنا هستيند زلزله بزرگ لار در ۵ ارديبهشت سال ۱۳۳۹ که باعث ويراني بيش از۸۰ در صد شهر قديمي لار شد تلفات جاني و مالي عظيمي به بار آورد از ياد کسي نخواهد رفت.

زلزله اخير ۸ خرداد ۱۳۸۳ برابر ۲۸ مي ۲۰۰۴ در استانهاي -تهران- مازندران و قزوين که مرکز آن در روستاي بلده در ۷۰ کيلو متري تهران گزارش شد نشان داد که زلزله اي با قدرت 5/5 ريشتر نقاط وسيعي از کشور را در بر گرفته و آثار مخرب خود را تا کيلو متر ها دور تر از مرکز زلزله به جا گذاشته است .سالهاست که عده اي فکر مي کنند که زلزله جائي خواهد آمد که قبلا آمده است و اين فکر را در مردم پرورانده که ديگر جاها از آسيب آن به دور نخواهد ماند اين مسله به به دو دليل غلط است
1-شناسائي تاريخي ما در مسله زلزله بصورت عمومي کم است چرا که تاريخ حيات در کره زمين به يکي دو قرن اخير خلاصه نمي شود و آنچه عموما مردم ميدانند بيش از اين دويست سال بيش نيست
2- وضعيت ژئوفيزکي زمين و لايه هاي و گسل ها و تا ثيرات آنها بر يکديگر امري نيست که به سادگي بر همگان روشن باشد - مثال بزنم از چند هفته قبل از زلزله اخير تهران نزديک به يک ماه پيش به دليل جابجائي و حرکت و گسل ها در غرب تهران در منطقه فرح زاد لرزشهاي ديده شد که نهايتا منجر به تخليه تعداد زيادي از مناطق مسکوني در آن منطقه شد اين آغاز يا حداقل مي توانست هشداري باشد براي مردم ولي چنين اتفاقي ممکن است براي ما هم بيفتد . براي آنکه نشان دهيم که ما چه راحت از کنار مصيبت هاي بزرگ زندگي مان مي گذريم نگاهي به آمار زلزله در شهر ها ي مختلف کشور از سال ۱۳۳۹ تا کنون مي اندازيم تا ياد آور شويم که اين همه کشته و خرابي و بي خانماني هنوز هم نتواسته ما را هشيار کند که چگونه مخرب زلزله را در کشور به حداقل ترين ها برسانيم. 

زلزله در ايران به روايت آمارو ارقام در ۵۰ سال گذشته 
-زلزله در ۵ ارديبهشت ۱۳۳۹ در شهر لار باعث کشته و مجروح شدن هزاران انسان و خرابي بيش از ۸۰ در صد شهر قديمي لار شد
- زلزله در مهر ۱۳۴۱ در روستاي غرب تهران که باعث کشته شدن ۱۱ هزار نفر و ويراني ۲۰۰ روستا گرديد 
- زلزله در استان خراسان شهريور ۱۳۴۷ ويراني و کشته شدن ۱۰ هزار نفر 
- ارديبهشت ۱۳۵۱ در قيروکارزين از شهر هاي جنوبي استان فارس بين خنج و فيروز آباد که روستا هاي آن با خاک يکسان شد و پنج هزار و چهل و چهار نفر در آن زمين لزره جان باختند و هم اکنون از شهر قديمي جز تلي از خاک چيزي باقي نمانده
-زلزله در طبس در سال ۱۳۵۷ که باعث کشته ويراني بيش از ۷۰ در صد شهر گرديد و موجب کشته شدن ۲۵ هزار نفر و دهها هزار مجروح و بي خانمان گرديد 
-زلزله در شهر رود بار در شمال ايران در ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ که يکي از فجيع ترين زلزله ها در ايران بود باعث کشته شدن ۴۰ هزار تن و مجروج و بي خانماني هزاران نفر گرديد.

- زلزله در اردبيل که منجر به خرابي و ويراني تعدادي از روستا ها و کشته شدن ۱۱۰۰ نفر در ۱۰ اسفند ۱۳۵۷ گرديد
- دي ماه ۱۳۸۲ زمين لرزه اي به بزرگي 3/6 ريشتر در بم يکي از فجايع بزرگ انساني 
را به نمايش جهانيان گداشت بيش از 40 هزار کشته و دهها هزار زخمي و بي خانماني حاصل اين زمين لرزه ست و بالاخره ۸ خرداد ۱۳۸۳ در استا نهاي مازندارن تهران و قزوين 
جدا از اين زلزله ها در مقياس کمتر و تلفات کمتر بوده است که به دليل حجم آن از نوشتن خوداري شده آيا اين همه کشته و زخمي و ويراني خانه و کاشانه و آوارگي صدها هزار انسان آن هم در عرض ۴۰ سال نبايد به فکر کم کردن آثار مخرب زلزله بيفتيم؟

(( ادامه دارد.))