چندی است که بعضی اینگونه گفته ویا شنیده اند که سایت ستاره های اوز دیگر سیاسی شده وراجع به اوز مطلب کم دارد از انجا که خودم هم چند جا شنیدم وبا تعدادی از انها هم صحبت شدم ضرور دیدم چند نکته خدمت بینندگان سایت وهمشهریان عزیز عرض کنم

1 – سایت ستاره های اوز از ابتدای وجودی اش به مسائل اجتماعی  فرهنگی  ادبی  ورزشی وحتی سیاسی پر داخته است ونمونه اين ادعا مطالب ان در سالهای گذشته است که در ارشیو سایت موجود است . سایت نه تنها به مسائل شهری ومشکلات ومعضلات اوز پرداخته بلکه انرا دغدغه اصلی خود بعنوان یک شهروند میداند ومسائل اوز ومنطقه را بیشتر پوشش داده است از خبر وگزارش گرفته تا مصاحبه وتحلیل وتفسیر پیرامون مسائل منطقه

2- شهر اوز با توجه به محدوده ان وجمعیت ان دارای خبرهای زیادی نیست که ما از ان روزانه خبر داشته باشیم حتی وب سایت ها و وبلاک هایی که در منطقه لارستان هستند هم روزانه خبر وگزارش وتحلیل ندارند در صورتی که سایت اوز استارز روزانه خبری از منطقه یا اوز داشته واگر هم نبوده مطلبی تحلیلی  پیرامون مسائل ومشکلات منطقه داشته است  برای اینکه مستند تر حرف زده باشیم به همین صفحه نگاه کنید ببینید در باره  اوز ومنطقه لارستان چند خبر عکس وتحلیل داریم

3- سایت ستاره های اوز بر خلاف بسیاری از سایت های محلی که با چندین نفر گردانده میشود وهزینه های خودرا از کانال های مشخصی یا با تبلیغات دریافت میکنند  تنها با خود من اداره وراه اندازی وبروز رسانی میشود این علاقه من است که تاکنون توانسته تا اینجا با همه مشکلات سرپا نگه دارم ومنتی هم بر کسی نیست اگر بگویم شب وروز وحتی فرصت فراغت خودم هم برای اینکار گذاشته ام حرف نابجایی نزده ام اما انتظار دارم که بینندگان این امر را درک کنند .

4- علاقه شما به سايت همواره مشوق من بوده است وسعی داشته ام نظرات وپیشنهادات معقول شما را اگر برایم امکان پذیر بوده است مد نظرم باشد اما با توان مالی که من دارم وتهیه گزارش وخبر از اوز که روزانه هزینه می برد دست مرا تنگ وتنگتر کرده است .مضاف بر اینکه من در انجا کسی بعنوان خبر نگار وگزارش کننده ندارم چون این امر هزینه براست .اما سعی نموده ام بطریقی خبرهای درست وموثق به اطلاع همشهرین برسانم

5- دنیای بی سیاست وجود ندارد اقتصاد بی سیاست  نبوده ونیست  فرهنگ سیاسی وجامعه شناسی بدون تعریف دقیق سیاست واهرم های اجرای ان کارامد نمی شود ؛حتی امروزه ورزش هم سیاسی شده است اما نمی توان به خاطر ان از پرداختن به ان صرف نظر کرد .همه خبرهایی که شما روزانه در رادیو وتلویزیون ورسانه های جمعی وانترنت می خوانید ومیشنوید بی ارتباط با سیاست نیست .من فکر میکنم عده ای هنوز از وحشت سیاسی بودن یا شدن یا برای گریز ازجواب مشخص به مسائل اجتماعی که بی ارتباط با مسائل سیاسی نیست نوعا میخواهند هویت سیاسی از پی امدهای اجتماعی بگیرندو بر این طبل بیشتر میکوبند .برای ان عزیزانی که میخواهند با این مقوله بیشتر اشنا شوند چندی پیش مطلبی تحت عنوان   چرا بعضی ها از سیاست وسیاسی بودن می ترسند    در همین سایت نوشته شده است که تا اندازه ای میتواند جوابگوی بعضی از تعملات وبینش افرادباشد

6-سایت ستاره های اوز مطمئنا همه پسند نبوده است ونمی خواهد هم در این راستا پیش برود میخواهد حرفهایش را برای انهایی که دلی در گروه میهن وسرزمینشان وشهر ودیارشان دارند بزند .میخواهد اندیشه را ارج نهند وبه کسانی که در جهت اعتلا وابادانی ونواوری در این جهان تلاش دارند احترام بگذارد خیلی از اوزیها اینگونه اند اما همه اوزیها اینگونه نیستند وهمه ادم ها هم اینگونه نیستند .ایا من وشما میتوانیم ادمی باشم که همه از ما خوششان بیاید  یعنی هم ادم دزد از ما راضی باشد هم ادم بدبخت هم پولداروسرمایه دارراضی شود هم کارگر بینوای بی پول  ؛ هم جنایتکار با ما دوست باشد هم ستم دیده / هم با چاپلوس رفیق یکدل باشیم هم با انسانهای باشرف وباعزت / هم با زندانی هم درد شویم هم با شکنجه گر وزندانبان .امیدوارم همه پسند را با اکثریت پسند اشتباه نگیریم

ختم کلام  من مطمئن هستم هیچوقت پله  ؛ مارادونا نخواهد شد ومارادونا هم در این ارزونبوده که جای پله باشد   فرهاد ابراهیم پور (محمودا ) دبی 6.7.2010

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

چرا تجزیه لارستان به ضرر همه است

اصالت چیست ؟

در فرهنگ  لغات دهخدا اصالت برابر با نجابت وشرافت  برابر با اصیل بودن واصلی شدن تعریف شده است .

این مطلب از این لحاظ حائز اهمیت است که درجوامع روبه رشد ودر حال توسعه بخصوص در جوامعی که سنت ومذهب کنار اقوام ونژاد در چالش مدام هستند وافراد این جوامع در موقعیت های مختلف رفتار خود واعمال منتج از انرا به اصالت خود یا رد دیگری بر اساس همان معیار اصالت منوط می دانند  متاسفانه  هنوز دچار ان نگرش تاریخی هستند که اصالت خانواده وقوم ومذهب ونژاد را عامل پیشرفت ان جوامع میدانند.

برای نمونه خیلی از تجار وثروتمندان وگاه روسا وصاحب منصبان ایران پوشیدن کلاه مخصوص در دوره تاریخی نشان از منزلت واصالت میدانستند .به عکس های گذشته نگاه کنید. نوع پوشش طبقات مرفه بادیگر اقشار فرق دارد پوشش وکلا با ادم های عادی فرق داشته لباس زنان تاجر ومتمول وازنزدیکان حکومتی با دیگر افراد جامعه متمایز بوده است  ؛ اگر برای خان ده وروستا چراغ زنبوری مظهر ونشان حاکم بودن بود برای افرادی داشتن گرامافون وپیراهن یقه انگلیسی وسبیل هیتلری نشان متمایز بودن با دیگری تلقی میشد .تمام کسانی که اصالت برایشان مهم است چه انرا خوب بدانیم وچه بد؛ بدنبال تمایز هستند میخواهند یک چهارچوب برای ان اصالت تعریف شده در فکر وذهن خود بسازند تا با ان تمایز به فرق خود با دیگری برسند این رفتار میتواند در فرد واجتماع همزمان متجلی شود ومتاثر از هم هستند امری که میتواند بعدها تبدیل به عادت شود. پدر من که زمان جنگ جهانی دوم در ابادان کار میکرد تحت تاثیر رفتار محکم وجدی هیتلر وبقول خودش دسپلین قرار گرفته بود تا سالهای پایانی عمرش سبیل هیتلری میگذاشت واورا ادمی جدی ونترس میدانست البته در این دوره بسیاری از ایرانیان تحت تاثیر ظاهری شخصیت هیتلر قرار گرفته بودند امری که بعدها ورق برگشت ومردم به او به چشم یک دشمن بشریت نگاه کردند اما این امر وسبیل او برای ادم هایی مثل پدر من باقی ماند وتا سالهای پایانی عمرش سبیل هیتلری میگذاشت وشد سبیل عادت  .

بسیاری ازاین تمایز ها که بدنبال موقعیت مالی وحکومتی ومذهبی ایجاد شده اند این امکان تمایز را برای خود قائل هستند تا با استفاده از ان موقعیت خودرا تعریف کنند برای نمونه طوایفی که در اوز ومنطقه هستند همه انها براساس موقعیت مالی ومذهبی وطایفه ای وقومی ودر مواردی نزادی مشخص وتفکیک شده اند اگر از طایفه شیخ هستند اگر از طایفه خواجه هستند اگر از طایفه چپی هستند اگر از طایفه ملاها وقاضی ها هستند یا از از دیگر طوایفی که بنا به نوع شغل وتوانایی خود تعریف شده اند میتوان از طایفه قائد ها ومشکال وسنگابول و.... نام برد

داشتن نام سرهنگ وسرگرد ومعاشرت با انها ؛ خریدن مبلمان مجلل وسلطنتی ؛ حضور در ضیافت های حکومتی  پابوسی بعضی از شخصیت ها ؛ جدی بودن  و شق و رق راه رفتن در محافل و مجالس  ؛ استفاده از قاشق وچنگال در میهمانی های رسمی ؛ معاشرت با فرماندهان ومسئولین شهری؛  داشتن وگذاشتن القابی برخود چون رئیس ؛ کلانتر حاجی ؛اقا ؛خان  جناب؛ حضرت .... ملوک ال .؛ فلان   فلان السلطنه ؛  فلان الدوله ؛ تاج ملوک ؛ شاهزاده فلان ؛  داشتن ونشان دادن خودکار وقلم مخصوص ومارکدار به طرزی که دیگران انرا ببیند وبدانند که این خودکار ارزشمند است .و.....

 اینها که گفتم قسمتی از گذشته تاریخی نه چندان دور کشور ماست که هنوز هم در مواردی نشان اصالت بعضی از ادم هاست .انچه در این باب وبه عنوان مهمترین نکته میخواهم بگویم اینکه اگر افرادی در یک طایفه وجماعت ویا درمیان شیخ وقاضی ودر میان تجار بودند که برازندگی وارزشمندی خودرا نشان دادند وعامل پیشرفت خود وجامعه شدند انرا به همگان ان قوم وجماعت تسری ندهیم بعضی ها وارث کاشته دیگران هستند  افرادی همواره در تاریخ بشریت تاثیر گذار بوده اند ودر مقام وجایگاهی که قرار داشته اند توانسته اند راهبر وموثر باشند اما این بدان معنی نیست که همگان افراد ان طایفه ونزاد وقوم ومذهب بر طریقت وروش او بوده اند ولیاقت وبرازندگی ان افراد را دارا هستند  

بسیاری که بر اصالت خود وقوم وطایفه خود اصرار میورزند هنوز درگیر جمود فکری هستند که تاریخ برای انها به ارث گذاشته؛  ان تاریخی که در جهت خودی وغیر خودی حرکت کرده؛ به افراد خاص ودوربری خود نگاه میکند وفکر واندیشه را فقط نزد انها می بیند ؛ غافل از اینکه جهان بدست ادم های توانا واندیشمند ساخته شده نه بدست اقوام خاص ونزاد ومذهب خاص .

دیگر داشتن شرایط خاص تاریخی برای کسی اصالت نمی اورد کسی به خاطر اینکه پدر هنرمندی داشته یا دارد به منزلتی نمی رسد وکسی به خاطر اینکه پدر ویا اجدادش زمانی در حکومت وصدارت و.. بوده اند مقامی پیدا نخواهد کرد مگر اینکه تجربه وتوان وتلاش خود بر ادامه ان گذشته راه گشای حال فعلی واینده اش شود

اگر نظری کوتاه به همین همشهریان خودمان بیاندازید متوجه میشوید که زمانی بعضی از اقوام وطایفه ها در اوز حکمران وگرداننده شهر بوده اند وتنی چند از انها در مقام های مهم شهری ومنطقه ای وحتی کشوری بودند .هر ادم عاقلی از خود سوال میکند که اگر اصالت ونبوغ ارثی است چرا بسیاری از فرزندان  انها در جا زده اند وچرا به موقعیت ان افراد که اجداد انها هستند نمی رسند . دلیل روشن است اصالت تحفه وهدیه قومی وطایفه ای نیست نزادی ومذهبی نیست ما در دنیای نسبیت های انشتین وفیزیک نیوتنی زندگی میکنیم  ما در دنیای برهان واستدلال زندگی میکنیم

در جهان امروز انسانهایی موفق هستند که نه وارث بلکه ایجاد کننده باشند تولید کننده باشند. اصالت گذشته به مصرف وارثان میرسید اصالت امروزی بر انسان تکیه دارد بر باورهای پاک انسان بر خلاقیت ونواوری بر اتحاد واتفاق برای ساختن جهانی عاری از تبعیض .انسان موفق وجوامع موفق با تکیه بر دانش وعلم وتلاش به اینده قدم میگذارند بر اساس توانایی ولیاقت افراد سنجیده میشوند نه بر اساس قوم وطایفه ونزاد ومذهب.  اگر بر اصالتی هم ارج نهیم ان اصالتی است که انسانیت را ارج می نهد  وبه حقوق همه انسانها فارغ از نزاد ومذهب وطایفه وقوم احترام میگذارد .

در میان افتاب گم گشته ایم.

در میان خواب های سال پیش /  شمع روشن کرده ام/ تا اگر ماهی سرخ قصه ها / در پلک من خوابیده بود / صبحدم خورشید چشمانم شود .

همیشه از اوزی بودنم خوشم می اید واز اينکه زادگاه من انجاست خوشحالم ؛ وقت رفتن بدان سو لذت خاصی مرا فرا می گيرد شايد اين احساس خيلی ها باشد واحساس هرانسانی که درجایی متولد شده است

من مدتی با تولز (در انگلیسی به معنی ابزار ) سروکار داشته ام  وان کوتاه مدت که بیش از دوسال هم نبود با کلی ابزار اشنا شدم   گاری  وسیله ای که بار جابجا میکند وتا انجا که جا داشته باشد بار بارش میکنند انبردست  هم همه کاره است وهم هیچ کاره کار صددرصد مشخصی ندارد کمی بی هویت است هم میشود سر سیم را با ان قطع کرد هم میشود سر پیچ را گرفت مهم این است که چه کسی وبه چه منظوری بخواهد از ان استفاده کند گوش بفرمان خوبی است . پیچ گوشتی  بر خلاف اسمش هیچ ربطی به گوشت ندارد  هم چارسو دارد هم دوسو گاهی از چپ براست می چرخانندش گاهی از راست به چپ گاهی هم میشود سمبه وبا چکش بر سرش میزنند سرکلیپ پلیر برای جابجایی واشر وپین از ان استفاده میکنند اچار فرانسه همه کار کن ؛هم برای ادم های معمولی کار برد دارد هم برای کارهای تخصصی ؛ مثل نوکر یا همان خدامه خونه است که.هم ظرف میشورد هم غذا درست میکند .هم توهین بارش میکنند هم گاهی ؛گاهی؛ گاهی ازش تشکر میکنند .هم نگهدارنده بچه است هم جارو میکند هم خرید میکند هم ...خلاصه اچار فرانسه است .متر با ان طول وعرض وبالا وپائین وکوتاهی وبلندی اندازه میگیرند میتونه دست هر کسی باشه تازگیها دیجیتالیش هم اومده

قیچی  ابزار نسبتا خشنی است که چیزهای ظریف ولطیفی برش میدهد ودرست میکنه برای بعضی کار ها ی برش دار خوب است بگی نگی ابزار حساس وبدرخوری است ا.لبته برای قطع کردن بعضی از مطالب هم استفاده میشود .  چکش این ابزار تاریخی  محصول کار وسختی است که برای کوبیدن وخرد کردن  استفاده میشود معمولا به ادم های کم عقل که از قلدری انها استفاده میشود هم میگن چکشی . بیل و دسته بیل  لطفا راجع به این دوابزار خودتان بنویسید تا من کمی فکر کنم ببینم اول بیل بوده یا دسته بیل  خلاصه ابزار انقدر زیاد شده که ادم نمی دونه کدمشون ابزارند کدومشون ادم .

بقول یکی میگفت یا ادم ادمه یا ابزار. اینکه بگوئیم یک نفر از ادمیت تنزل کرده وشده ابزار؛ هم اهانت به ابزار است وهم اهانت به ادم ؛ مگه میشه یک نفر ابزار دست دیگران شود واز خویش ودرون خویش بگذرد وبه خاطر امیال دیگران به راهی برود که نه خود خواسته ونه با باورهایش نزدیکی دارد .

البته این دوست ما همیشه  بین میشه و نه میشه تردید دارد وهیچوقت جدی نگفته که ادم ابزار نمیشه

اینکه یه نفر بین بیل بودن ودسته بیل بودن یکی را انتخاب کند یا بیاید وتقاضا نماید به جای پیچ گوشتی بشود اچار فرانسه  یک نفر یا شوق وذوق کند که بتازگی ارتقای مقام گرفته  وبه جای میخ بودن  شده چکش فرقی نکرده ؛ ابزار بودن همان است  چون ان نفر همچنان ابزار است و در دست دیگران  . شاید این ابزار ها فکر کنند که دارند کاری انجام میدهند یا اینکه فکر کنند همه کاره اند وبدرد همه جا میخورند . اری بدرد میخورند البته نه برای همه ؛بلکه برای ان کسانی که انها را ابزار کرده اند .کاریش نمی شه کرد فقط باید گاه گاهی نگاهشان کرد ابزارهای جدید شیک تر از ابزارهای قدیمی هستند . فرهاد ابراهیم پور (محمودا )  8.4.2010

چرا بعضی ها از سیاست وسیاسی بودن می ترسند

براي اينكه بيشتر با سياست واين نوع فعاليت اشنا شويم سعي ميكنم نظرات ويافته هاي خوىرا بطور خلاصه اينجا بياورم

از لغت نامه دهخدا / سیاست . [ سیا س َ ] (ع اِمص ) پاس داشتن ملک .(غیاث اللغات ) (آنندراج ). نگاه داشتن . (دهار). حفاظت . نگاهداری . حراست . حکم راندن بر رعیت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رعیت داری کردن . (منتهی الارب ). حکومت . ریاست . داوری . (ناظم الاطباء) : از چنین سیاست باشد که جهانی را ضبط توان کرد. (تاریخ بیهقی ).
چنانکه کرد همی اقتضا سیاست ملک
سها بجای قمربود چندگاه مشار.

در لغت) «خط‌مشی» یا «خط سیر و راهی که انسان پیش‌رو دارد»

(در انگلیسی: politics) برنامه، شیوهٔ عمل، اصول و قواعدی اساسی، اصول راهنما و..

در اصطلاح عام) روند و انجام تصمیم گیری‌ها برای هر گونه گروه است؛ از قبیل حکومت ها وکشورها ونهادهای سازمانی دانشگاهی ومراکز دینی و..

البته سیاست وکار سیاسی وجریانات سیاسی  وعلوم سیاسی هر چند در گذشته دور از یونان باستان تا کنون بوده است اما شکل سازمانی وتدوین شده ان که با حضور افراد بیشتری انجام پذیر شده ومردم عادی هم در ان دخل وتصرف دارند بیش از دوقرن نیست .قبلا سیاست مخصوص علما  حکما  فلاسفه وپادشاهان بود ومردم عادی نقشی در ان نداشتند وانها یا با جنگ ها یا در زد بندهای  قومی قبیله ای  ؛ مالی و....اهرم سیاست وسیاستمداری را بدست میگرفتند ومردم عادی بیشتر شاهد اعمال سیاست وانجام ان بودند  .اما در دوقرن اخیر وبخصوص در صد سال گذشته به این سوی مردم با اگاهی بیشتر به روند کارهای سیاسی واعمال ان اشنا شدند وعلاقمند گردیدند تا نه تنها در تعئین سرنوشت خود دخیل شوند بلکه انرا وظیفه انسانی برای تحقق خواسته های خود پندارندوبدین سان عمل سیاسی وفعالیت در روند ان از حیطه فقط سردمداران وپادشاهان خارج شد ومردم هم در این روند شرکت نمودند در بسیاری از دانشگاههای جهان امروزه مسائل سیاسی وعلوم سیاسی تدریس میشود وسالانه هزاران فارغ التحصیل با مدارج عالی در رشته های مختلف سیاسی وارد جامعه میشوند

وقتی که گفته می‌شود کسی به سیاست علاقه دارد مقصود آن است که او به مسایل جاری کشور مانند مسایل صادرات و واردات مسایل مربوط به کار و کارگر روابط قوه مجریه با قوه مقننه فعالیت‌های احزاب و سازمان‌های سیاسی و بسیاری دیگر از مسایل و فعالیت‌های سیاسی – اقتصادی و فرهنگی – اجتماعی توجه دارد. در این معنی سیاست فراتر از یک علم است و سیاست‌مدار هم کسی است در این گونه مسایل شرکت فعال دارد و تصمیم گیری می‌کند هر چند که ممکن است درک و شناخت چندان درستی از اصول و بنیاد‌های علم سیاست نداشته باشد. و آنگهی در حالیکه علم سیاست آگاهی مشترک انسانها در همه جامعه‌ها است، سیاست کشور‌ها با هم تفاوت دارد.

نوسیندگان یا متفکران تاریخ پیشین مانند اررسطو، یلینک، هنری، سجویک، پل ژانت اصطلاح سیاست را بر علم سیاست ترجیح داده‌اند

متاسفانه مخیله تاریخی ما ایرانیان پر از ترس از سیاست است سیاست را مخصوص ادمهای خاص دانسته اند وگذشته تاریخی ما را با این ترس پر کرده اند که سیاست پدر ومادر ندارد برای اینکه ما نتوانیم در کارزار سیاست وارد شویم صاحبان قدرت انرا چون غولی در برابر دیدگان مردم عامی نهاده اند تا بتوانند همچنان خود یکه تاز باشند چون از این ترس فقط مردم عامی بوده اند که متضرر شده اند وحاکمان با ترویج اینکه ورود به سیاست بازی خطرناکی است مجال اندیشیدن هم از افراد عامی گرفته اند  واگر چند نفر ی هم به خاطر مردم و مصالح عمومی سیاست ورزیدند وبه کار واعمال سیاسی روی اوردند انها را چنان به تازیانه ودشنام وتهدید گرفتند تا دیگران جرات حضور نیابند از منصور حلاج که انالحق گفت وامیر کبیر که بر حوض خون تیخ بر رگانش نهادند تا دیگر مبارزین راه ازادی همه انها سیاست را برای حکومتیان نمی خواستند ومعتقد بودند باید مردم در قدرت سهیم شودند وهمین کار سیاسی بوده تا اربابان وزراندوزان وظالمان به این ترفند رجوع کنند که سیاست کار خطرناکی است وسیاسیون عاقبت روشنی ندارند در صورتیکه ان حاکم وارباب ده هم وقتی با همه ابزار قدرت از حکومت ومنافع یک مشت چپاولگر حراست میکردند کاری سیاسی میکردند .

کار سیاسی امری پیچیده نیست وقتی بخشدار یک شهر یا شهر دار ورئیس شورای یک شهر از فعالیت ومناسبتهای حکومتی حرف میزند یا از انجام واعمال کار فرهنگی در راستای اهداف دولت وحکومت میگوید فعالیت سیاسی میکند وقتی یک روزنامه دولتی یا غیر دولتی از 22یهمن و12 فروردین می نویسد دارد مطلبی سیاسی مینویسد  وقتی از نماینده مجلس شورای اسلامی حرف میزنیم وکارهای او ووعده های انرا بازگو میکنیم وداریم راجع به نماینده شهرستان لارستان وخنج حرف میزنیم وارد بحث سیاسی شده ایم

وقتی خبر های سیاسی ومملکتی وحکومتی  از رادیوهای خودی وغیر خودی میشنویم داریم به مطالب سیاسی گوش میدهیم وقتی از وظایف حقوق بشری یک نهاد وسازمان مینوسند کاری سیاسی وفعالیتی سیاسی است وبه همین روال اگر یک مخالف حکومت یا نهاد وجریان سازمانی ویا یک روزنامه نگار اگر از ازادی اندیشه وحقوق کارگر وسندیکا وگرانی نان ومشکل مسکن هم مینویسد چون نگاه انتقادی به کارپرداز وکارفرمای ان که دولت هست دارد کاری سیاسی میکند

.سیاست در جهان امروز ان لولو خور خوره گذشته نیست که فقط مختص افراد حکومتی بود. در جهان کنونی اکثر مردم با سیاست تا اندازه ای اشنا هستند ودوست دارند بر اعمال ان نظارت داشته وحتی مشارکت داشته باشند .ما باید این ترس تاریخی را از خود دور کنیم که کار سیاسی کار خطرناک وبدی است در جهانی که انسانها میخواهند بیشتر در سرنوشت خود وجامعه اشان وکشور وشهرشان دخالت داشته باشند تا از این طریق به پیشرفت ان کمک نمایند کار وفعالیت سیاسی امری همگانی میشود امروزه فاصله بین کار اجتماعی وفرهنگی وسیاسی انقدر نزدیک است که گاه تمایز بین انها دشوار می نماید

من یا شما وقتی از پدیده زشت ونابهنجار اعتیاد وگسترش ان در جامعه نگران هستیم وقتی به علل وریشه ان می پردازیم نهایتا به اعمال ومسیری میرسیم که دخالت نهادهای سیاسی ومافیای جهانی در ان می بینیم یعنی وارد یک محاسبه اقتصادی میشویم که یکسر ان بوسیله اهرم های سیاسی در بسیاری از کشورها هدایت میشود. می بینید همین مسئله اعتیاد که موضوعی اجتماعی است سر از اقتصاد وسیاست در می اورد . در دنیای پر شتاب امروز مسائل ومشکلات  زندگی انسانها پیوندهای بسیار نزدیکی با هم دارند برای شناخت انها باید اگاهانه به همه عرصه ها وارد شد وعرصه سیاسی هم یکی از همین راه ها برای اگاه شدن واگاه نمودن است پس سیاست امری ترس اور نیست ترس از نااگاهی ما ست که همیشه تاریخ  سودجویان چپاولگر وزورگویان از ان بهره برده اند

فرهاد ابراهیم پور (محمودا) – دبی اول اوریل 2010

------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 

اهسته برو اهسته بیا تا گربه شاخت نزنه!!!!

  یا نان را به نرخ روز خوردن ؛  یا هرکه خر شد ما هم پالانش میشویم  وبالاخره سیاست نه سیخ بسوزد نه کباب   همگی  در یک مسیر وکم وبیش به این مفهوم نزدیک هستند که  خودت درگیر کارهای سخت ومشکل  نکن بخصوص کارهایی که امکان دارد برای خودت یا برای موقعیت ومقام وشغلت مشکل ایجاد کند  این لب کلام ادم ها وافرادی هست که همواره منتظرند تا دیگران گوشت دم توپ شوند واصلا دوست ندارند وارد معرکه شوند  انها یا کنار گود هستند یا ان حوالی شمارا نهی میکنند که مبادا به کاری دست بزنید که برای شما یا انها ضرر داشته باشد  اینگونه افراد در رفتار وکردار انچنان عمل میکنند تا دو چیز مهم را حفظ کنند یک جان وهرانچه به سختی جان وروان بیانجامد ودوم مال وموقعیت است که به هیچ وجه حاضر نیستند ذره ای خدشه بدان وارد شود .البته وصد البته انها در یک چیز با شما هستند وبعضی مواقع از شما هم جلوتر وان در حرف زدن البته ان حرف هم همه جا نمی زنند بلکه در شرایطی وضوابطی وپیش کس وکسانی که نه باز خواستی دارد ونه سندی است بر ادعاهایشان ونه خطری برایشان داشته باشد وگرنه ما می بینیم که بسیاری از ادم ها فقط به خاطر ابراز عقایدشان در زندانها هستند وبه خاطر همین حرف زدن هم زندان ویا شکنجه ویا کشته شده اند پس اینگونه ادم ها در حرف زدن هم محتاط هستند حرف دوپهلو زدن  وطوری حرف زدن که هر دو طرف خیلی راضی باشند از میراث پربار اینگونه ادمهاست ودر تاریخ هر سرزمینی از این ادم ها یافت میشود ودر کشور ماهم اگر نه زیاد که کم نیستند

این مطلب را همین جا داشته باشید تا یک خاطره جالب برایتان تعریف کنم که بی مورد هم نیست .سال 1368بود داشتم با اتوبوس میهن تور از تهران می امدم بندرعباس   اتوبوس های ایران هم کم وبیش میشناسید انموقع مثل حالا از اتوبوس های شیک وتمیز سیر وسفر خبری نبود داخل اتوبوس هم تنقلات براه بود وهم کشیدن سیگار مجاز بود واب یخ هم شاگرد اتوبوس هر چند ساعت یکبار میگرداند تا انها که تشنه بودند لبی تر کنند میهن تور ما هم کولر نداشت  من که اعتراضی نداشتم  وسط های اتوبوس با یک سرباز وظیفه همسفر بودم اون جوان تهرانی بود ومحل خدمتش هم بندرعباس پایگاه هوایی بود بالاخره ما باید 24ساعت تا بندر میرفتیم ونمی شد سر صحبت توی این راه طولانی باز نکرد.  از خودش وخانواده اش پرسیدم از اینکه کجای تهرون میشینه وده ها سوال دیگر هم پرسیدم جوان خوش رو وخوش تیپ ومهربانی بود طی صحبت فهمیدم چند سال است کلاس کاراته میرود از هیکل وشمایلش هم پیدا بود ادم سالم و وورزشکاری باشد  صندلی بغل دست ما هم یک اقای درشت اندام دیگری نشسته بود بنظرم از اون ادم هایی بود که میرفت بندر عباس جنس بخرد وببرد تهران بفروشد روز گار انطوری بود  به اصطلاح ان موقع ها چتر باز بود از وجناتش پیدا بود ادم تر وفرزی باشد او هم وارد صحبت ما شد از کارها وغیرت ومردانگی حرف زد از اینکه به خاطرخیلی ها تو درد سر افتاده واینکه حاضر نیست تو عمرش حق کسی بخوره واز انطرف سرباز تهرانی هم از خودش وکارهاش وجوانمردی هایی که کرده بود برامون گفت گفت که چند نفر را حریفم وفلان جا وفلان کار را کردم  من هم از اینکه چند سال فوتبال بازی کردم وجبهه وجنگ رفتم ویکسری چیزهای دیگه گفتم  وسخت مشغول صحبت بودیم که یک دفعه خانمی که پشت سر ما نشسته بود گفت اقا یک خرده یواشتر صحبت کنید اقامون خوابه  ما هم یک نگاهش کردیم وبعد از مدتی ساکت شدیم. سرباز یواش یواش خوابش بردو بغل دستی هم چرت میزد من هم پا شدم رفتم تو رکاب در جلو ایستادم یک سیگار چاق کردم  شاگرد داشت چرت میزد  من برگشتم سر جام ویک کمی چرت زدم  دوباره بیدار شدم گرسنه شده بودم ساعت از 8شب هم گذشته بود اما هنوز اتوبوس برای خوردن شام جایی نایستاده بود رفتم واز راننده پرسیدم ببخشید اقا کجا برای غذا می ایستی گفت صبر داشته باش یک خرده دیگه میرسیم یک خرده دیگه شد دوساعت ساعت 10شب بود که جلوی یک غذا خوری نزدیک یک شهر کوچکی ایستاد از اون رستورانهایی بود که فقط باب میل راننده های اتوبوس است وانگار قرار دارند فقط انجا بایستاند مسافر هم که هیچوقت حق اعتراض ندارد باید هرجا که راننده ایستاد انجا غذا بخورد حالا خوشت بیاید یا نیاید غذاش خوب باشد یا نباشد. واقعا رستوران پرتی بود پیاده که که شدم دیدم رستوران نزدیک شهر انار یزد است کوفته وخسته وگرسنه پیاده شدیم  هوا خوب بود با رفیق سفرمان سرباز گرامی پیاده شدیم سری به دستشویی انچنانی زدیم وامدیم نشستیم دیدیم هرکس باید برود خودش سفارش غذا بدهد من وسرباز هم رفتیم از انجا که من اطمینانی به غذاهای خورشی بین راهی ندارم بیشتر مواقع یا مرغ سفارش میدهم یا کباب  ومن سرباز با هم جوجه کباب سفارش دادیم  دو تا ژتون که روی ان نوشته بود جوجه بما دادند وگفت برو انجا بگیر از اوردن غذا سر میز خبری نبود نه سرویسی در کار بود ونه سالاد ومخلفاتی  نوشابه بود وکباب وبرنج همین . نشستیم برای خوردن دیدم رفیقم یک کم خورد وکنار زد  من هنوز متوجه نشده بودم یک مقدار دیگر که خوردم دیدم بوی بدی میدهد از نزدیک بو کردم دیدم افتضاح است غذا مانده وفاسد  به میز بغلی گفتم انها هم گفتند که غذای ما هم خوب نیست  خانم بغل دستی که با پدرش بود هم ناراضی بود با سرباز گرامی تصمیم گرفتیم که برویم واینرا به مسئول رستوران بگوئیم  اون اقایی که تو اتوبوس هم بغل دست ما نشسته بود داشت چلو خورش قیمه میخورد به اون گفتیم گفت برنجش بده اما خورشش بدک نیست من کاری به دیگران نداشتم با سرباز رفتم به مسئولش گفتم که اقا ببخشید این غذا بو میده وخیلی یواشکی هم گفتم اون اقا به جای اینکه به حرف ما توجه کنه  گفت حرف زیادی نزن غذای ما بو نمی ده خودت بو میدی من دوباره گفتم لطفا این غذا را عوض کنید وگرنه شکایت میکنم گفت برو هر غلطی که میخواهی بکن چند نفر دیگر هم به جمع ما اضافه شدند در همین بین دعوا بالا گرفت دیدم اون اقا دستشو بلند کرد که منو بزنه من هلش دادم افتاد تا اومدم به خودم بجنبم دیدم ده نفری دور وبرمو گرفته اند وهر کسی از هر طرفی که دستش میرسه داره میزنه یکی دونفری رو زدم زور م که به انهمه ادم نمی رسید خودمو رسانم به بیرون از محوطه؛ بیرون که امدم چند نفر از مسافرها از جمله ان خانمی که پشت سرما نشسته بود به دفاع از من واعتراضی که کره بودم بر امد وتا توانست به مسئول غذاخوری وراننده اتوبوس ناسزا گفت ؛ داشت میگفت که غذای این رستوران بدرد نمی خوره واین راننده بی همه کس مارا مجبور کرده اینجا بایستیم  حرف این زن بین انهمه مرد واقعا بدلم نشست وگله مند بود که چرا یک  مرد به دفاع از من بلند نشده ومگه همه ناراضی نبودند مردانگیتون کجا رفته  انشب من یاد گرفتم فقط به اسم وجنس ادم ها کاری نداشته باشم زنهایی هستند که خیلی مردانه تر عمل میکنند

 چند.نکته ای که از ان شب همیشه بیاد دارم این بود.. ان سرباز وقتی که دیده بود کار به کتک کاری کشیده در رفته بود وقتی داخل اتوبوس کنار هم نشستیم دیدم ان جوان رشید وخوب سرش را انداخته پائین  گفتم چه شده با ناراحتی وشرمساری گفت ببخشید من تو عمرم دعوا نکردم وان چیزهایی که تو اتوبوس قبلا برات گفتم خالی بندی بود واقعا امشب ترسیدم واز خودم خجالت کشیدم کمی با هم حرف زدیم گفتم اشکال نداره ولی یادت باشه تو زندگی همیشه خودت باشی واز حق دفاع کن چون زمانی میرسه که خودت تنها مجبور هستی از خودت دفاع کنی  ان مرد درشت اندام در زمان دعوا ناپدید شد ان زن میگفت تا دعوا تمام نشده بود حتی نیامد بپرسد چی شده .شاید این حداقل انتظار من از ادم هایی بود که ادعا داشتند وچند ساعتی با من همسفر بودند .هر چند بعداز ان دعوا وحرکت اتوبوس بسمت بندر من موقعیت ویزه ای پیدا کرده بودم وهر کس چاق سلامتی میکرد  یکی گز تعارف میکرد یکی تخمه وشیرینی حتی راننده اتوبوس برای اینکه بیشتر ضایع نشه مرتب چایی برام می ریخت  میگفت بیا صندلی جلو بنشین

طی سالهایی که از عمرم میگذرد این را بخصوص بعد از سالهایی که در جبهه بودم برای خودم حل کردم که مرگ خیلی اسان میتواند بسراغ ادم بیاید ما اگر هم بدلیل بیماریهاو سوانح وحوادث وبلایای طبیعی چون زلزله و....نمیریم بالاخره این عمر حد واندازه ای دارد ویک روز خواهیم رفت شاید هم یک شب  پس ماندگار نیستیم  مطمئنا این سوال را خیلی ها از خود کرده اند وشما هم از خودتان سوال کنید که من در این جهان برای چه زیستم وبرای چه زندگی کردم ایا برای خودم زندگی کردم یا برای دیگران یا برای خودم ودیگران  انوقت است که سوال دیگری می اید وان اینکه تو برای خودت چگونه زندگی کردی وبرای دیگران چطور

ایا من برای این زندگی کردم که خواستم فقط این جان را نجات دهم یا خواستم به جان وزندگی ام معنا دهم . ملیاردها انسان مرده اند بی انکه نشانی از انها در این جهان بیابیم وباز هم خواهند مرد .من تا کنون نتوانسته ام خودم را قانع کنم که میشود بی توجه به پیرامون وجهانی که مارا فراگرفته زندگی کرد نمی توانسته ام رنج وهرمان را ببینم وسکوت کنم نتوانسته ام بر گرده دیگران بنشینم وبرای بالا رفتن ظلم وستم روا دارم  ایا ما محق هستیم در برابر ظلم وستم وفشاری که به دیگران وارد میشود ساکت بمانیم ایا بعنوان انسان مجازیم  بدون کمک کردن به دیگران فقط به فکر خودمان باشیم  این خودمان گاه فقط خود من نیست بلکه فراتر هم میرود این خود میتواند فرزند من مادر من خواهر من وبرادر وپدر من وفامیل وطایفه من و دوست من همشهری من هموطن من ... باشد ایا ما در کدام خودیت احساس انسانی تری داریم  .در جوانی حکایتی از فرزانه شنیدم که داشت راجع به مرگ بابی ساندز شاعر پراوزه ومبارز ایرلندی میگفت  بابی ساندز بیش از 60روز در زمان خانم مارگارت تاچر نخست وزیر انگلیس اعتصاب غذا کرد ومرد مرگ این مبارز ایرلندی هیچگاه از خاطره مردم ایرلند ومردم جهان محو نخواهد شد همچون مبارزه اسپارتاکوس. ان فرزانه که اکنون در بین ما نیست در گرامی داشت ان مبارز ایرلندی میگفت فقط این حکومت ها وجلادان تاریخ نیستند که سد راه پیشرفت وتعالی انسانها هستند بلکه انسانهایی که ترس از جان ومال ومقام هم دارند چون سد محکمی در برابر این پیشرفت انسانی هستند ودر پابرجایی استبداد و زور وظلم کم از حاکمان نیستند. او حکایت جالبی ازیونان باستان و پیرون می اورد  او میگوید عده زیادی از مسافران در کشتی بزرگی نشسته بودند که کشتی با طوفان سهمگینی مواجه میشود  همه در تلاش هستند که کشتی را از این گرداب نجات دهند ودست به دعا برده اند تا به ساحل نجات برسند اما در همین زمان یک خوک در گوشه ای از کشتی بی خیال از انچه میگذرد دارد نواله های خودرا لیس میزند ان فرزانه میگفت بعضی از ادم ها در این جهان اینگونه اند خوک پیرون هستند انها فکر نمیکنند که از تلاش دسته جمعی انسانهاست که راه بهروزی هموار میشود انها مثل خوک پیرون فکر میکنند باید بی خیال انچه میگذرد بود انها میگویند بما چه که فلانی ندارد که فلان کس رنج میکشد که فلان کس در زندان وبدبختی بسر میبرد برای پیروان خط فکری پیرون چیزی جالبتر از این نخواهد بود که بی نگرانی وفکر از کنار انهمه مصائب انسانی گذشت براستی انسان باید تا این درجه تنزل کند یعنی خوک پیرون باشد  

وبا یک خاطره از سالهای جنگ به این مطلب خاتمه میدهم .سال 1361بود ساعت 10شب به ما که در گروهان دومامور بودیم وجز دسته خمپاره بودیم خبر دادند دو نفر از بچه های گروهان یک تیر خورده اندو انها شدیدا احتیاج به خون دارند مشکل فقط خون دادن نبود چون انموقع همه حاضر بودند خون بدهند بلکه مشکل وخطر انجایی بود که ما باید به سمتی حرکت میکردیم که فوق العاده خطرناک بود بین گروهان ما وبهداری یک مسیر بسیار خطرناک بود که در تیرس دشمن قرار داشت  از بین سی نفری که انجا بودیم فقط چهار نفر داوطلب پیدا شد من هم جز یکی از انها بودم تا رسیدیم 20دقیقه طول کشید مسیر رفتن بدون مشکل گذشت ورفتیم وخون دادیم اما موقع برگشت با چندین گلوله توپ وخمپاره بدرقه امان کردند ونزدیک بود تلف شویم . شاید این خون دادن ما باعث شده بود جان این دو نفر نجات پیدا کند شاید انها جانشان را مدیون ما باشند اما من انموقع به هیچ کدام از اینها فکر نمیکردم بلکه به این فکر میکردم که امکان داشت من جای انها باشم وانتظار من چه بود .//     فرهاد ابراهیم پور (محمودا) دبی 9.3.2010