کوچه پس کوچه های اوز

يادها و خاطره ها

 با عرض سلام و ارادت خدمت سر دبير محترم سايت ستاره اوز:

در سفر اخيري كه به اوز داشتم, از منازل,كوچه ها و مغازهاي  قديمي اوز كه شايد براي بسياري از همشهريان عزيز, يادأور دوران كودكي يا نوجواني باشد. عكسهايي تهيه نمودم كه براي شما ارسال  مينمايم. متاسفانه بسياري از اين مكانها رو به تخريب كذارده و يكي بس از ديكري به دست فراموشي سبرده مي شوند.

شايد با نمايش اين تصاوير در سايت بتوان نظر دلسوزان اوز را به حفظ و مرمت اين اثار كه يادكاري از كذشتكان ما مي باشد جلب نمود. جرا كه كذ شته ما, هويت و اصالت ماست كه بايد به دست ايندكان سبرده شود. اكر دوستان ديكر نيز در اين زمينه عكسها يا تصاويري در اختيار دارند ميتوان به بربارتر كردن اين مجموعه كمك كرد.

با تشكراز دكتر مهرداد مهراوران, خرداد 1387 مجارستان  (May 2008, Hungary)

انانوایی مولوی یکی از قدیمی ترین نانوایی ها در اوز است که بیش از 30سال از کار ان میگذرد بعضی ها میگویند که این اولین نانوایی است اما من فکر میکنم در گذشته ونزدیک کارخانه اردی عبدالله خضری هم یک نانوایی بود که اتفاقا نان سنگک می پخت که بعدا تعطیل شد دقیقا پشت منزل اقای محمود پیرزاد واحمد پیرزاد

دوستان وهمشهریان اگر اطلاعات بیشتری دارند سایت را در جریان قرار دهند

توضیحات دکتر محمودیان در باره اولین نانوایی در اوز

مغازه یا در دالانی که می بینید وسر نبش واقع است مغازه محمد احمد نژادان معروف به محمد کلک است شاید معروف شدن او به کلک باه یا بنه ای بود که او درست میکرد ومیفروخت من خودم که بچه بودم ودر زمان تحصیل در مدرسه بدری بودم بار ها از این مغازه تخمه وباه می خریدم ادم منصفی بود وتا انجا که اطلاع دارم از سیاسیون زمان شاه بود که چندی نیز در زندان گذزانده بود طرفدار ادمهای فقیر وزحمتکش بود عمرش کفاف نکرد تا سرنگونی رزیم شاه را ببیند در هر حال این مکان واین گذر که نزدیک منزل حاجی یوسف نامی است برای انهایی که عمری گذرانده اند بی خاطره نیست . عکس های دیگری هم جناب دکتر مهراوران فرستاده اند که سعی میکنم طی هفته اینده انها را درسایت قرار دهم

فرهاد ابراهیم پور (محمودا)دبی 12.6.2008

نمونه بادگیر بعضی از خانه های مردم اوز که متاسفانه خیلی از انها رو به نابودی است وکسی بفکر مرمت یا نگهداری انها نیست . این بادگیر منزل زرنگار است

شره پاخ امانت وکارخونه اردی عبدالله خضری . این شیره پز خانه اقای امانت  است که خرما را می بردند تا شیره ان گرفته شود بعد انرا روی خرما در درون خمره بزرگی میرختند تا هم ماندگاری خرما بیشتر شود وهم طعم ومزه دیگری پیدا کند . وکارخانه  اردی اقای خضری یا همان اسیابی است که مردم اوز در گذشته گندم خودرا به انجا می بردند تا ارد کنند ومن یادم است که باید انرا توی صف می گذاشتی تا نوبتت شود