صفحه اجتماعیبازگشت به صفحه اصلی

خرید وفروش در  دنیای تبلیغات

میگن در دنیای امروز تبلیغات حرف اول را می زند با تبلیغات میشه رئیس جمهور کشوری را از قدرت برکنار یا ادمی بی لیاقت را به مصدری نشاند کافیست تبلیغاتتون قوی باشه دوچیز در دنیای تبلیغاتی خیلی مهم است یکی مکان تبلیغات است ودیگری گستردگی تبلیغات .  شما یا هر فردی که توانایی مالی بالایی داشته باشد میتواند اشغالترین اجناس را به مردم بفروشد در دنیای تبلیغات نشانه روی  روی میزان فکر شماست انها میدانند که دنیای خیال وارزوهای ادم ها خیلی وسیع وگسترده است پس میشود در این دنیا  خیال وارزوی ادم ها براحتی مانور داد وهرانچه مورد هدف تبلیغاتچی است به پیش برد  وزمانی این تبلیغات کاربرد بیشتری پیدا میکند که سطح اطلاعات مفید ما کم هست یا اصلا در ان زمینه ها اطلاع نداریم  . یادم می اید 3سال پیش یک اقایی که رفته بود به یک فرو.شگاهی که خیلی در مطبوعات تبلیغ ان شده بود  میگفت  برای اولین بار است که به دبی امده ام وبه سفارش زنم که اینجا نیست رفتم از یک  مغازه یک کمربند لاغری خریده ام با قیمت 650درهم   ومیدانم که این جنس گران است وجای دیگری هم بلد نیستم گفتم میتوانی پسش دهی؛ گفت اره  . با هم رفتیم ان مغازه  گفتم نگو که این جنس گران است فقط بگو با پولش جنس دیگری میخرم چون پس گرفتن جنس از تو قبول نمی کنند .  طرف هم گفت باشه .بعد از اینکه ان جنس را پس دادیم ان هموطن را بردم پیش کسی که از همین جنس داشت اما قیمت ان کجا وقیمت این یکی کجا باورتان نمی شود 250درهم اختلاف قیمت فقط به خاطر این بود که خیلی از هموطنان جای دیگری نمی شناسند . گفتم شما از کجا فهمیدید که این مغازه کمربند لاغری دارد  گفت ؛خانمم از توی ماهواره دیده وادرس انجا را خانمم به من داده تا برم از اونجا براش کمربند بخرم  .گفتم دیدی تبلیغات چه بساطی داره گفت اره . فقط گفتم اگه خانمت پرسید که کمربند رو از کجا خریدی بگو از همون مغازه ای که ادرس داده بودی وبگو هم  650درهم خریدم وگرنه روزگارت  چندان خوش وخرم نخواهد بود.  طرف رفت وکلی هم بابت این موضوع تشکر کرد اما ادم هایی که روزانه گرفتار دام گسترده این بازار مکاره میشوند کم نیستند  یکی از این بازارهای پرسود که اعوان وانصار هم در ان هستند وفرق نمی کند ایرانی باشی یا از انسوی دنیا امده باشی بازار تجارت مسکن است که عین قارچ مشاورین املاک ریز ودرشت از بغل انها سبز شده  وبا وعده های انچنانی میخواهند هر طور شده شما را صاحب خانه کنند با وعده ویزای اقامت دائم ( من این موضوع که خیلی هم در ایران از من سوال شده بود توضیح بدهم که متاسفانه خیلی ها در ایران نمی دانند که این اقامت ان چیزی نیست که مثلا در امریکا هست این اقامت مثل  گرین کارت امریکا   اروپا یا استرالیات و.. نیست این ویزای اقامت است که میتواند برای ایرانی ها بصورت شریک لیسن باشد ومدت ان هم سه سال است  وهرسه سال یکبار تمدید میشود یعنی اینکه شما شهروند اماراتی محسوب نمی شوید شما فقط دارنده ویزای اقامت سه ساله هستید واز مزایای یک شهروند اماراتی برخوردار نیستید یعنی به شما پاسپورت اماراتی نمی دهند مثل کشور امریکا یا کانادا نیست که بعد از چندین سال به شما پاسپورت انجا را میدهند وشهروند ان کشور محسوب میشوید )   ووام بانکی طولانی مدت  . مطمئنا این همه ساخت وساز که در امارات صورت میگیرد باید خریدار هم داشته باشد وشرکت های سازنده در اینگونه موارد با مشاورین املاک که گاه خود هستند وگاه شرکت های دیگری در این زمره می باشند دارای ارتباطی تنگاتنگ هستند وبرای اینکه فضا را از رقیب بگیرند ومشتری بیشتری بخود جلب کنند به دستگاه تبلیغاتی که جلب کننده مشتریان هستن رجوع میکنند .مجله تمام رنگی ارتباط که عمده مطالبش را به تبلیغات اختصاص میدهد باز کنید وتعداد مشاورین املاک را فقط دران بشمارید سوای کانالهای ریز ودرشت تلویزیونی که به تلویزیونهای ماهواره ای مشهور هستند تا بدانید کارکرد تبلیغات تا چه اندازه است  میخواهم توجه شمارا به تبلیغات وشیوه کار این مشاورین املاک اشنا کنم

فرهاد ابراهیم پور (محمودا ) ئبی 29.9.2008

مردم ومسئولین فکری به حال برکه ها ومسیر اب اوز بکنند

همانگونه که همه مردم اوز ومنطقه لارستان میدانند برکه ها جزمنابع مهم تامین اب شرب مردم است واینرا نه از حالا که قرنهاست که مهمترین منبع اب مردم اوز از طریق همین اب انبارها تامین میشده وحتی حالا که اب بصورت موقت از سد سلمان می اید بیشترین اب قابل شرب مردم از برکه ها تامین میشود .در چند روزی که اوز بودم دو بار باران خوبی امد که بسیاری از برکه های اطراف اوز را پر کرد اما تعدادی هم بی نصیب از اب شدند . اینکه چرا مردم ومسئولین باید بفکر اب انبارها ومسیر ورودی اب انها باشند بنا به دلایلی است که برایتان میگویم  سه روز بعد از بارندگی  دوم به اب انبارهای اطراف سری زدم تا هم از اب تازه باران امده لبی تر کنم هم  سری به خاطراتی که در دلم هنوز از اب انبارها زنده است بزنم ..از اینکه مردم سخاوتمند شهرمان وخیرین با نام ونشان در اطراف اوز در هر کوی وبرزنی اب انباری احداث کرده اند به وجد می اید وبه انها افرین میگوید که اگر خود نیستند یا در دیار دیگری زندگی میکنند اما یادگار با ارزشی از خود بجا گذاشته اند وحدااقل بر مردمان شهر ومسئولین است که انها را پاک وپاکیزه نگه دارند تا ابی که از باران داخل این اب انبارها میشود قابل شرب باشد .وقتی دیدم که روی بسیاری از اب انبارها ظروف پلاستیکی قرار گرفته وسفره یک بار مصرف وپمپرز بچه ها روی اب غوطه وراست خیلی ناراحت شدم که مردم وانعده که به گردش وتفریح به اطراف شهر میروند چقدر تنبل وبی مسئولیت هستند که زباله های خودرا جمع نمی کنند تا با خود یا به شهر بیاورند ودر زباله دانی بریزند یا انجا بسوزانند تا دامن طبیعت به این اشغالها الوده نشود ابی که داخل اب انبارها بود از مسیری گذشته است که متاسفانه هم خرده ریز پلاستیک واب معدنی وسفره وپمپرز بچه وزنانه با خود داشت هم تپا له های گاو وگوسفند که در برخی اب انبارها بحدی تپاله گاو روی هم انباشته شده بود که از بوی ان سر درد میگرفتی  دیدن این صحنه ها مرا بران داشت تا به مسیر اب انبارها سری بزنم  واقعا جای بسی تاسف است شما هم با دیدن این عکس ها متوجه میشوید چرا وضع اب انبارها به این صورت است اولا در مسیر اغلب رودخانه ها که به برکه ها منتهی میشود از شیشه نوشابه گرفته تا بطری خالی اب وصدها نوشیدنی دیگر تا سفره پلاستیکی و ... انباشته شده است  دوما  در مسیر بعضی از رودخانه ها بخصوص رودخانه هایی که به برکه های جلو دانشگاه ختم میشود تلی از تپاله گاو وگوسفند ریخته شده است که اب باران با خود همه انها را به اب انبارها ریخته عکس ها خود گویای روشن این مطلب هستند  مسئله سوم در این رابطه خراب شدن مسیر اب برکه هاست که متاسفانه هم بوسیله خود مردم در بعضی جاها خراب شده ویا توسط اداره راه که مسیر ها را در بعضی جاها تغئیر داده اند اما بفکر اینکه مسیر اب را باز نگه دارند نبوده اند این مسله دقیقا در مورد برکه های پائین محوطه معلم کثیر کاملا صدق میکند  ودر همین رابطه یکی از همشهریان می گفت بعضی از صاحبان املاک که در کار خرید وفروش ملک هستند چون ملک مزبور در مسیر اب بوده امده اند ومسیر اب را عوض کرده اند وهمین موضوع باعث شده که اب به جای اینکه به اب انبارها سرازیر شود در دل بیابان هدر می رود .حالا این سوال پیش می اید که واقعا این وسط چه کسی مسئول این وضعیت است ایا مسئولین سهل انگاری کرده ومیکنند وبفکر نگهداری ونظافت مسیر اب انبارها نیستند یا مردم با دور ریختن اشغال وزباله های خود در دل بیابان باعث الودگی اب برکه ها شده اند ابی که به خورد خود همین مردم داده شده وباز هم میشود . عکسها را خوب ببینید

فرهاد ابراهیم پور (محمودا) دبی 4.9.2008

پشت نقاب اینتر نت

مطلب بالا از جمله مطالب مفید در باره انترنت واستفاده از فضای مجازی است که عزیز گرامی اقای محمد خواجه پور در سایت انترنتی صحبت نو گراش نوشته اند که لازم است عزیزانی که با این فضا اشنایی دارند سری به مطلب ایشان بزنند .اما چند نکته نگفته دران دیده ام که ضرور دانستم به نوعی مطلب ایشان را ادامه دهم تا ازاین فضای مجازی بهتر بتوانیم استفاده کنیم

شعر حافظ از این جهات هنوز زنده وماندگار است که به در د زمان ما هم بعد از 7قرن میخورد  ومیشود علاقه انترنتی ات هم به ان افزود وفال گرفت

بی همگان بسر شود  بی تو بسر نمی شود 

هر سایت ووبلاگ که کاربری انرا درست کرده یا از منابع خاصی استفاده نموده تا خود ومطالب خودرا به دیده بینندگان بگذارد دارای اهداف ومنظوری بوده تا گاه برای خود مخاطبانی جستجو کند یا اگر هم در پی مخاطب نباشد خواسته درد دل ودغدغه های خودرا جایی به نوشته دراورده وبار ذهنی خودرا از روی کله مبارکش بردارد  پس اینگونه نیست که همه افرادی که به نوشتن مطالبی روی می اورند الزاما خودرا مقید به اصول ومنش خاصی در نوشتن بدانند تعدادی از این سایت ها به جریانات سیاسی - اجتماعی - فرهنگی - علمی - ورزشی - دینی  وحوزه خاصی اختصاص دارند که تعدادی از انها با بودجه دولتی وارگانهای حکومتی راه اندازی شده اند واز ان منابع تامین وتعئین مسیر میشوند وتعدادی دیگر نیز در بخش خصوصی که شامل افراد حقیقی وحقوقی هستند ویا از سازمانها وگروههایی هستند که بوسیله سایت ووبلاگ نکته نظرات وایده های خودرا به دید بینندگان می رسانند  اما در این میان تعدا بسیار انبوهی از  سایت ها وبخصوص وبلاک نویسانی وجود دارند که نه دولتی هستند ونه بصورت سازمانها وگروههای خارج از حاکمیت ساماندهی میشوند بلکه افرادی هستند که با استفاده از این فضا نکته نظرات خود در موضوهای مورد علاقه خودرا در وبلگ وسایت به نمایش میگذارند  این افراد که بیشترین گروه کاربران انترنتی  در داخل کشور ما هستند هستند بسادگی میتوانند با درست کردن وبلاگ  از این صفحه با جهان پیرامونی خود ارتباط برقرار کنند   میتوانند برای دوستان دور ونزدیک خود از طریق همین وبلاگ پیام وپیغام خاص  بفرستند میتوانند ناراحتی وعشق وعلاقه خودرا در مورد هر چیزی روی صفحه وبلاگ بگذارند بدون اینکه به کسی بخواهد جواب پس بدهند . اینگونه نوشتن مرسوم بیشتر  نوجوانان وجوانهایی است که گاه بصورت شخصی .گاه بصورت گروهی ومحفلی به همدیگر نان قرص میدهند ودل وقلوه میگرند از پسران ودختران کم سن وسال گرفته تا دانشجویان مقاطع مختلف تحصیلی .برای بسیاری از نسل جوان ما که امکان دسترسی به منابع انترنتی دارند این فضا جایی است که با هم درد دل کنند وعلایق خودرا در موضوع های مختلف به نمایش بگذارند وهمانگونه که یکی از نظر دهندگان  مطلب اقای خواجه پور نوشته بودند جو حاکم بر وسایل ارتباط جمعی ما  وکمبود وگاه نبود یک ارتباط راحت ومناسب از عللی است که دارندگان وبلاگ میخواهند با استفاده از این وسیله هم حرف خودرا بزنند هم شنا سایی نشوند مروری بر وبلاک های موجود در بلاگفا اماری به دست میدهد که نشلندهنده اهمیت گرایش بیشتر جوانان ما به وبلاگ نویسی است طبق اخرین امار روز سه شنبه 12شهریور ماه 1387 تاکنون این وبلاگ ها در بلگفا به ثبت ریده است   اخبار ورسانه ها 4882 وبلاگ رایه وانترنت 14003 وبلاگ - تجارت واقتصاد 4635 - فوتو بلاگ 2010 وبلاگ - فرهنگ وتاریخ 1396- ورزش 4343- شخصی  34635 - سفر وتوریسم 687-هنر وادبیات 26088 - علم وفن اوری 12210- اندیشه ومذهب 8865 - وبلاگ نویسی 3247 - جامعه وسیاست 4371 - سرگرمی وطنز 9817- خانواده وزندگی 1870  فارسی زبان در دیگر کشورها 742  که جمع این وبلاگ ها در سامانه حمایتی بلاگفا 133828وبلاگ میشود که اگر بخواهیم امار دارندگان وبلاگ در پرشین بلاگ به ان اضافه کنیم بالغ بر 200هزار وبلاگ میشود این غیر از سایت هایی ست که دولتی وغیر دولتی هستند که به زبان فارسی مینویسند که اگر  تعداد جوانانی که به انترنت دسترسی دارند 10میلیون  نفر در کشور بدانیم یعنی از هر 50جوان ایرانی یک نفر وبلاگ نویس هستند که امار در خور توجه ای می باشد اما تا اینجا نه تنها  با ارزش است بلکه در نبود وکمبود مطبوعات غیر دولتی خود نعمتی است که نمی شود بسادگی از کنار ان گذشت ودغدغه ای که اقای خواجه پور در مطلب اشان به ان توجه کرده اند از همین جا شروع میشود که حالا که این فضا وجود دارد   چرا بهینه استفاده نشود وچرا عده ای که نه تنها حاضر به مغرفی خود نیستند اما اجازه به خود میدهند که دیگران را به چالشی بکشند که خود از ان گریزان هستند من بنوبه خود عیبی نمی بینم که افراد با اسم مستعار وبا نشانه های غیر واقعی بیایند وحرف ونوشته خودرا در انترنت قرار دهند ومردم هم انرا بخوانند بلکه من با این ایده  وروش مخالف هستم که افرادی که خود حضور روشنی در روشنگری مردم ندارند وهمواره یکی به نعل میزنند یکی به میخ  به خود اجازه هتاکی وتوهین به سایت ووبلاگ دیگران بدهند اما مشخص نشوند که چه کسانی گرداننده چنین سایت ها ووبلاگی هستند  چون اینگونه افراد بیشتر  به جنجال افرینی وهتک حرمت دگران توجه دارند وبه کرات هم دیده شده  که مناسبات انها نه بر پایه  به چالش کشاندن اهرم قدرت  بلکه  همسو با انها حرکت میکنند  . من فکر میکنم هر انکسی که  به تنگ کردن فضا مجازی پرداخته خوب میداند که تا انجا که  ما در را بروی خودمان ببیندیم  هم خرسند است وهم مروج روشی است که من وشما نتوانیم حرف دلمان را با هویت واقعی امان بزنیم  . ادم های بی نام ونشان اگر در مسیر روشنگری هستند نمی توان چشم روشن واقع بین مردم نباشند باید انقدر شفاف وروشن باشند تا توهم ودوریی انها را احاطه نکند  تعداد زیادی از دارندگان وبلاگ ووب سایت در کشور خودمان تا کنون هزینه داده اند وباز هم می پردازند اما از اینکار نه پشیمان شده اند نه خودرا پشت کلمات پنهان کرده اند اینکه افرادی در شرایط دشواری اجبار پیدا میکنند که یک مطلب بسیار مهم در سایت ووبلاگ خود بنویسند وبی نام ونشان باشد با ادم هایی که روزانه هزار اراجیف روانه این فضای مجازی میکنند  فرق دارد .  دست از تعداد زیادی که چند صباحی وبلاگی درست میکنند وچند نامه وعکس عاشقانه  وترانه ودانلود اهنگ میگذراند وکپی همدیگر هستند واز روی دست هم می نویسند  ومعمولا به یکی دوسال هم نمی رسد  برداریم  وحرف وسخنمان با ان عده باشد که میخواهند در این فضا به تعامل وگفتگو در موضوع های مهم  بپردازند .بخصوص اندسته از وبلاگ ووب سایت هایی که  فقط دغدغه نام ونشان ندارند وبه چیزی فراتر از  مسائل شخصی فکر میکنند (نه اینکه مسائل شخصی اهمیتی ندارند ) به انهایی که کشور ومردم ومشکلات انها برایشان مهم است . به انهایی بیشتر اهمیت دهیم که میخواهند با ارائه نظرات وایده های متنوع ومتفاوتشان به پیشرفت وابادنی شهر ودیار خود وسرزمین مان  وجهان پیرامونمان کمک کنند  لاری اوزی گراشی خنجی  شیرازی لامردی گله داری وبستکی وخوری و... همه ما ایراتیها باید با جدیت بیشتری به این فضای مجازی وامکانات ان توجه کنیم چرا که انسان امروزی وفردا جهان نمی تواند از این فضا استفاده نکند وبه ان بی توجه باشد  

چندین وبلاگ وسایت در منطقه لارستان به این امر مهم می پردازند که صحبت نو گراش یکی از انهاست برای این عزیزان ارزوی موفقیت دارم

فرهاد ابراهیم پور (محمودا) دبی 12شهریور 1387

درمانگاه شماره 2 اوز خیریه حاج حسنعلی دانشپور

این نوشته سر در مکانی است در بالای شهر اوز که نزدیک درواه کارکاه وچال گچی قدیمی سیفایی است که در سال 1371 بعنوان درمانگاه شماره 2 اوز مسئولین وقت افتتاح نمودند وتحویل دکتر معلم گردید .  در این درمانگاه جدا از امکانات خوب داخلی  دو دستگاه منزل مسکونی برای دکترها در نظر گرفته وساخته شده است  وحتی قسمت اورزانس 115ان هم در ست شده است.  زمین این مکان از طرف اقای سیفایی داده شده وتمام پروزه ساخت زیر نظر بهداری درست شده است .    تا اینجا باید هم به سازندگان ان افرین گفت وهم به دست اندرکاران  وخیر ی که در گوشه ای از شهر مان برای رفاه حال همشهریان اقدام به ساخت درمانگاه با این امکانات نموده اند . انچه ناراحت کننده است اینکه این مکان فاقد دکتر ثابت ومشخص است وبیشتر دانشجویان پاره وقت به انجا برای در مان میروند دانشجویانی که دوره کار اموزی می بینند  وبر اساس خبرها در گذشته این مکان اجازه درمان داشته است اما چندی است که اجازه درمان هم از ان گرفته شده است .به نظر شما اگر خیری ببیند که با نیت خیر میخواسته کاری برای مردم شهرش انجام دهد وکلی هزینه کرده اما ببیند به ان مکان اصلا توجهی نمی شود  چه احساسی به او دست میدهد . بنظرم مسئولین شهری  شورای شهر ومسئولین وزارت بهداشت ودرمان منطقه باید به این موضوع رسیدگی کنند.این حرف من فقط نیست این گلایه فردی است که پدرش حاج حسنعلی دانشپور بانی خیر بوده است واین عکس هم از در مانگاه شماره 2اوز جناب اقای عبدالرحیم دانشپور برای سایت فرستاده اند امیدواریم مسئولین امر به این امر توجه کافی بنمایند تا بانیان خیر تشویق شوند نه اینکه دلسرد به کاری که انجام داده اند نگاه کنند .

قضیه گوشت بابا ونخود بچه ها

چهل پنجا سال پیش : گوشت مال بابا نخود وسیب زمینی برای بچه ها

حالا بعد از سالها : گوشت مال بچه  نخود وسیب زمینی مال بابا

این حکایت روز گار ماست که نه انموقع که بچه بودیم برایمان ارزش واحترام قائل بودند ونه حالا که بزرگ شدیم حرف ما را به حساب میگذراند  دوست عزیزی که این حرفها را از ته دل میزد حدود 50سالی از عمر ش میگذشت از انزمان میگفت که پدر ها حاکم بلامنازع خانه ومنزل بودند وحرف اول واخر پدر میزد وبچه باید منتظر میماند تا بزرگان اول بخورند  وبگویند وبیاشامند وبعد نوبت به به بچه ها وزنان میرسید  ومیگفت ببین چه زمانه ای شده است انموقع هر چیز خوب برای پدر بود وما بی بهره بودیم وجرات حرف زدن نداشتیم وبیش از بچه های امروزی کار میکردیم وحرف گوش کن بودیم اما بچه های امروز نه تنها حرف گوش کن نیستند که طلبکار هم هستند ودوره دوره فرزند سالاری شده است وکار به جایی رسیده که نه تنها برای کار وزحمت پدر ومادر ارزشی فائل نبستند بلکه به بی عاری وتن پروری هم عادت کرده اند  میگفت این تازه یک طرف قضیه است جالب اینجاست که والده بچه ها وخانم خانه هم دست کمی با بچه ها در این مشارکت ندارند کافی است چند کلمه حرف حساب به بچه بزنی یا بخواهی اورا از کار ناپسندی منع کنی یا بقول قدیمی ها بچه را  ادب کنی انوقت بزرگترین گناه کبیره مرتکب شده ای چون مادر مهربان حاضر نیست بپذیرد که کار شما درست است بلکه با اطمینان کامل از خواست ونیاز بچه حمایت میکند دیگر خبری از درک موقعیت پدر نیست بلکه انچه اهمیت دارد این بچه است که باید از اول هم تروخشکش کرد هم به خواسته های با جا وبی جایش توجه کرد واخر سر هم محکوم به عدم درک  نسل امروز میشوی یکی نیست بگوید ان چیزی که در این وسط تلف میشود روزگار ادمی است که فکر میکرده اگر صاحب فرزندی شد عصای دستش میشود نه اینکه اخر وعاقبتش باید در خانه سالمندان جستجو کند 

 تلخی غمی که بر چهره انسانی مینشیند باید در نگاه ادمی جستجو کرد که الفتی با این حکایت داشته باشد  کمی مکث کرد داشت فکر میکرد که ایا گفتن این حرف ها برای من یا او چه فایده ای دارد ایا مشکلش حل میشود یا این هم مثل بقیه مسائل این روزگار فقط برای درد دل کردن است وبس .

برای اینکه سکوت را بشکنم گفتم زمانه عوض شده واینرا باید به حساب فقط بچه ها نگذاشت

گفت اره زمانه خیلی هم عوض شده ولی چرا انموفع  که ما بچه بودیم وهم درس میخواندیم وهم کار میکردیم  هم به پدر ومادر احترام میگذاشتیم وهم قدرشناس انها بیش از جوانهای امروزی بودیم

درست میگی ما در انزمان این جرات وشجاعت نداشتیم که با پدر وبزرگتر خود حرف بزنیم یا حرفی خلاف نظر انها بگوییم یا به ان عمل کنیم فکر ما انزمان این بود که همیشه بزرگتر ها بیشتر از بچه ها میفهمند برای همین هم به حرف انها گوش میکردیم وجرات اعتراض هم نداشتیم اگر میبنی که بچه ها امروز جلو من وشما می ایستند وگا ه جدل میکنند به خاطر امکاناتی است که هم اجتماع وهم خانواده در اختیار بچه ها گذاشته  خیلی از این رفتارها ما اگاهانه یا نااگاهانه  به بچه ها میدهیم   ازادی عمل در گفتار وکردار؛ ما به بچه های امروز دادیم  ما به انها گفته ایم از حق خود دفاع کنند وانها را بدین سوی رانده ایم تا با ما متفاوت باشند ؛جامعه امروز ان جامعه 50سال پیش نیست که تصمیم گیرنده فقط یک نفردر خانه  بود در کلاس درسی امروز فقط پند واندرز یاد نمی دهند جبر ومثلثات وامار وفیزیک وجغرافی ادم